VERLIES VOOR ORANJE, MAAR WINST VOOR NEDERLAND.RO

 

Het was écht buitenspel

Wat was het koud en nat! Maar toch... wat was het ook een feestje, de supportersreis van 150 nederland.ro-ers naar de voetbalwedstrijd Roemenië – Nederland zaterdagavond 13 oktober in Constanţa. Teleurstelling uiteraard over de 0-1, maar Oranje speelde – zeker in de eerste helft – goed in het natte, winderige stadionnetje aan de Zwarte Zee. En dat Roemeense doelpunt was gegarandeerd buitenspel!

Om 13.00 uur kwamen zo'n 70 supporters bijeen op het parkeerterrein van Metro Băneasa voor de busreis naar Constanţa. Veel Oranje en één Vlaamse dissident die het aandurfde te verschijnen in een gewaagde compositie van Belgische parafernalia en Roemeens nationalistische symbolen. De laatste betalingen en kaartjes werden uitgewisseld en voldoende bier en chips ingeladen voor de tocht met twee bussen naar de wedstrijd.

Het duurde uiteraard zo'n anderhalf uur voor de verkeerschaos van Boekarest achter ons lag, waardoor we voor het mooi iets te laat aankwamen in het oergezellige Amster’s Café in Constanţa. Daar hadden nog enkele tientallen andere Oranjesupporters elkaar gevonden bij de luidsprekers waaruit toepasselijk de meezinger 'Een café bij de haven' schalde. De laatste nederland.ro-ers uit Constanţa voegden zich bij de groep, onder aanvoering van de schilderachtig uitgedoste Willem Bergkotte.

Voor sommigen kwam het bestelde eten te laat op tafel in Amster’s Café, want stipt om 19.10 uur stond de Jandarmeria voor de deur om nederland.ro onder begeleiding van blauwe zwaailichten naar het stadion te vervoeren. We voelden één keer wat het is om een Roemeens politicus te zijn! De ons toebedeelde plaatsen leken in eerste instantie niet de mooiste in het open stadionnetje van de FC Farul.

We stonden in de verste hoek bij een van de cornervlaggen, omringd door tientallen ME'ers met helmen en schilden en speciale – op mitrailleurs lijkende – wapens. Volgens de uitleg van een van de dragers bedoeld om kwaadwilligen zonder latere schade een tijdje volledig te kunnen immobiliseren. Naast het stadionnetje stonden nog eens tientallen gepantserde voertuigen met reserve krachtpatsers. Zij zijn gewend aan zeer kwaadwillige supporters van de clubs uit Boekarest, en blijkbaar niet aan kleumende, brave Hollandse supporters die zelfs na een verloren wedstrijd blijven lachen en grappen maken.

Al gauw bleken we juist prima plaatsen te hebben. Met de rug naar de bijtende wind en de striemende regen. Met een goed zicht op de primitieve dug-out van Nederland., die al na een paar minuten omwaaide. En het dichtst bij het doel waarop in de eerste helft de ene na de andere Nederlandse aanval sneefde, maar ook na de rust het enige Roemeense doelpunt viel. Voor ons was het heel goed te zien: buitenspel! Helaas niet voor de Griekse scheidsrechter, die zich ook al belachelijk maakte door acht(!) gele kaarten uit te delen in een wedstrijd waarin nauwelijks overtredingen werden gemaakt.

Eensgezind waren we in onze ideeën over de wedstrijd. Ruud van Nistelrooij speelde een fantastische wedstrijd, al wist hij niet één bal in het doel te krijgen. Het is niet alleen een levensgevaarlijke spits, maar ook een veel betere voetballer dan menigeen (zoals Johan Cruijff) denkt. Ook Clarence Seedorf is een geweldige voetballer: niet van de bal af te krijgen en hij levert de ene na de andere krullende pass af. Zulke dingen zie je veel beter van de tribune dan op het scherm. En Lobont is een levensgevaarlijke doelman voor zijn eigen team. Jammer dat Nederland niet kon profiteren van een van zijn vele fouten.

We stonden op zo'n 50 meter van het valluik waarin de aangeslagen spelers na de wedstrijd verdwenen. Eén punt van kritiek op Oranje en de leiding: Waarom liepen jullie niet heel even naar dat vlakbij gelegen Oranjevak, waar een kleine duizend oranjeklanten vier uur lang in de kou en de regen jullie aanmoedigden tegen een overmacht van zo'n 10.000 Roemeense supporters. Geen blik werd ons waardig gekeurd, geen opgestoken hand of een applausje. Daar zou de ongetwijfeld dik betaalde PR-meneer Cees Jansma eens aandacht aan moeten besteden. Ook hij keek niet eens naar dat dappere Oranjelegioentje.

Ondanks een buschauffeur die in de buurt van de kerncentrale van Cernavodă volledig verdwaalde, stonden we even na half drie weer op de parkeerplaats van de Metro in Boekarest. Moe, slaperig, verkleumd en nat. Maar één ding staat vast: we kwamen thuis met een duidelijke overwinning voor nederland.ro.